ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΣΠΟΝΔΥΛΟΔΕΣΙΑ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΜΕΣΑΚΑΝΘΙΟ ΠΡΟΘΕΜΑ

 

Η δυναμική οσφυική σπονδυλοδεσία σταθεροποίηση με μεσακάνθιο πρόθεμα: Για τις εκφυλιστικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης προτιμάται πλέον η ΔΥΝΑΜΙΚΗ σπονδυλοδεσία για σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης, όπου είναι εφικτό, για να μη χαθεί ακριβώς η κινητικότητα της ΣΣ. Αυτό επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση μεσακανθίου προθέματος για οπίσθια δυναμική σταθεροποίηση σπονδυλικής στήλης.

Δυναμική οσφυική σπονδυλοδεσία σταθεροποίηση με μεσακάνθιο πρόθεμα για οπίσθια δυναμική σταθεροποίηση (Back Jack)

Δυναμική οσφυική σπονδυλοδεσία σταθεροποίηση με μεσακάνθιο πρόθεμα για οπίσθια δυναμική σταθεροποίηση (Back Jack)

Τι είναι το μεσακάνθιο πρόθεμα;

Το μεσακάνθιο πρόθεμα είναι μία συσκευή από , τοποθετείται στην Οσφυϊκή μοίρα ανάμεσα, όπως υποδηλώνει και το όνομά του, στις ακανθώδεις αποφύσεις των σπονδύλων, και λειτουργεί συγχρόνως σαν «μαξιλάρι» και σαν «αποστάτης» των σπονδυλικών σωμάτων.

 

Η δυναμική οσφυική σπονδυλοδεσία σταθεροποίηση με μεσακάνθιο πρόθεμα: Ενδείξεις για την τοποθέτηση του μεσακανθίου προθέματος.

Οι ενδείξεις για την τοποθέτηση του μεσακανθίου προθέματοςε είναι:

  • Σε συνδυασμό με Μικροδισκεκτομή για «προστασία» του μεσοσπονδυλίου δίσκου και αποφυγή υποτροπής της κήλης
  • Σε περιπτώσεις μικρής πλάγιας κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου που στενεύει το μεσοσπονδύλιο τρήμα και πιέζει το νεύρο
  • Σε εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση όχι μεγαλύτερη από 1ου βαθμού συνδυαζόμενη με νευρογενή διαλλείπουσα χωλότητα
  • Σε εκφυλισμένυ δίσκο (black disc) και δισκογενούς πόνου (Σύνδρομό μετά δισκεκτομή ή εκφύλιση του μεσοσπονδυλίου δίσκου)
  • Οσφυΐκός πόνος λόγω «φορτίου»
  • Σε σύνδρομο «αλγεινών αρθρικών επιφανειών»
  • Σε οσφυΐκή στένωση

 

Η δυναμική οσφυική σπονδυλοδεσία σταθεροποίηση με μεσακάνθιο πρόθεμα: Πλεονεκτήματα της τοποθέτησης του μεσακανθίου προθέματος.

Τα πλεονεκτήματα τοποθέτησης του μεσακανθίου προθέματος είναι:

  • Ελάχιστα επεμβατική μέθοδος
  • Ετερόπλευρη τοποθέτηση, έτσι ώστε ελαχιστοποιείται το χειρουργικό τραύμα
  • Διατήρηση του οπίσθιου μεσακάνθιου συνδέσμου
  • Ελάχιστη πιθανότητα υποχώρησης/μετατόπισης του προθέματος
  • Μικρός εγχειρητικός χρόνος
  • Ανατομική μέθοδος και όχι καταστροφική, διατηρώντας εφικτές άλλες χειρουργικές προσπελάσεις

 

Η δυναμική οσφυική σπονδυλοδεσία σταθεροποίηση με μεσακάνθιο πρόθεμα: Πώς γίνεται η επέμβαση/τοποθέτηση του μεσακανθίου προθέματος;

Ο ασθενής τοποθετείται σε πρηνή θέση (μπρούμητα) σε ειδικό κρεβάτι, ή εναλλακτικά σε πλάγια θέση.

Η αναισθησία που γίνεται είναι:

  • τοπική έγχυση φαρμάκων,
  • ελαφρά μέθη με αναλγησία ή και
  • επισκληρίδιος αναισθησία σε επιλεγμένα περιστατικά, ανάλογα με τα συνοδά προβλήματα υγείας.

Χορηγούνται προφυλακτικά αντιβιοτικά.

Η εντόπιση του διαστήματος που θα τοποθετηθεί το πρόθεμα γίνεται με ακτινοσκόπιση (C-arm) και στη συνέχεια πραγματοποιείται μία τομή 3 εκ. από την οποία αυτό τοποθετείται αφού προετοιμαστεί το πεδίο. Στη συνέχεια επιβεβαιώνεται η θέση πάλι ακτινοσκοπικά και το τραύμα κλείνει.

Δυναμική οσφυική σπονδυλοδεσία σταθεροποίηση με μεσακάνθιο πρόθεμα για οπίσθια δυναμική σταθεροποίηση. Ακτινοσκοπική επιβεβαίωση τοποθέτησης (Back Jack Confirmation)

Δυναμική οσφυική σπονδυλοδεσία σταθεροποίηση με μεσακάνθιο πρόθεμα για οπίσθια δυναμική σταθεροποίηση. Ακτινοσκοπική επιβεβαίωση τοποθέτησης (Back Jack Confirmation)

Η διαδικασία διαρκεί 15 λεπτά και ο ασθενής μπορεί να εξέλθει από το Νοσοκομείο το ίδιο απόγευμα.

Θα χρειαστεί να λάβει για μερικές μέρες αντιβιοτικά και παυσίπονα ανάλογα πάλι με τα συνοδά προβλήματα υγείας του.

 

Η δυναμική οσφυική σπονδυλοδεσία σταθεροποίηση με μεσακάνθιο πρόθεμα: Η μετεγχειρητική πορεία και αποκατάσταση μετά την τοποθέτηση του μεσακανθίου προθέματος.

Η μετεγχειρητική αποκατάσταση είναι πολύ σημαντική προκειμένου ο ασθενής να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες. Συνήθως συστήνεται πρόγραμμα αποκατάστασης που εξαρτάται από την ηλικία, την γενικότερη υγεία του ασθενούς και την φυσική του κατάσταση. Ο ασθενής παροτρύνεται να ανακτήσει βαθμιαία τις δραστηριότητές του.

Συνιστάται αποφυγή μεγάλων βαρών τις πρώτες 6 εβδομάδες, ενώ η έναρξη του βαδίσματος συνίσταται άμεσα μετεγχειρητικά. Μετά τις δύο εβδομάδες μπορεί να ξεκινήσει και ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης των ραχιαίων μυών ανάλογο με τις αντοχές του εκάστοτε ασθενούς.